صفحه اصلي     درباره ما     نقشه سايت     ارتباط با ما     پژوهشکده در يك نگاه  
دوشنبه ۹ اسفند ۱۳۹۵ 10:46 1395/12/4
علوم حوزوی اگر به قرآن مرتبط نباشد، مشکلی را حل نمی کند


كد خبر:3486 تاريخ خبر :16:19:00 1395-10-16 نسخه چاپي

حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در دیدار با مسئولین و محققان پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن: علوم حوزوی اگر به قرآن مرتبط نباشند، مشکلی را حل نمی کند.

به گزارش واحد خبر پایگاه معارف قرآن، حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در نشست علمی« مرجعیت قرآن در علوم اسلامی» که با حضور مسئولین دفتر تبلیغات اسلامی، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی و نیزمسئولین، اعضاء هیأت علمی و محققان پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن، انجام شد، به تبيين وظيفه انسان در برابر قرآن پرداختند.
در ابتدای این دیدار حجت الاسلام والمسلمین دکتر احمد واعظی ریاست محترم دفتر تبلیغات اسلامی، ضمن معرفی این گروه، از پذیرش و فراهم کردن این دیدارعلمی برای محققان قرآنی دفتر تبلیغات اسلامی کمال تشکر را نموده و اظهارامیدواری کردند این جلسه مقدمه ای باشد برای جلسات بعدی و اینکه که انشاء الله عزیزان در پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن (که در مقایسه با دیگر مراکز قرآن پژوهی کشورامتیازات خاصی دارد) بتوانند از این نظرات حضرت عالی بهره کافی را ببرند.
در ادامه حجت الاسلام والمسلمین یوسفی مقدم مدیر محترم پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن نیز ضمن تشکر از اختصاص وقتی برای این جلسه علمی و نیز تشکر از مسؤلین محترم دفتر تبلیغات اسلامی و پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، صاحب نظران و اساتید معارف قرآنی برای شرکت در این جلسه، به بیان اهداف درخواست برگزاری این جلسه علمی پرداخته و اظهار داشتند: مسئله مرجعیت قرآن درعلوم اسلامی از دغدغه های دیرین بزرگان ما بوده است و افرادی همچون شهید صدر، شهید مطهری و علامه طباطبایی (ره) در این خصوص بیاناتی داشته اند و خود حضرتعالی نیز در این زمینه فرمایشاتی را فرموده اید ونیز مقام معظم رهبری بر این موضوع تأکید زیادی داشتند.
یکی از دغدغه های ما در پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن نیز روش ورود به این بحث است لذا سؤال ما از حضرتعالی این است که :
1. آیا حضرت عالی بی توجهی به مرجعیت قرآن در علوم اسلامی را به همان گستردگی که حضرت علامه فرموده اند قبول دارید؟
2. چه راهکارهایی برای مهجوریت زدایی و تأمین مرجعیت قرآن در علوم اسلامی به محققان و مدرسان علوم یاد شده ارائه می فرمایید؟
در ادامه جلسه حضرت آیت الله العظمی جوادی آملی در رابطه با مباحث مطرح شده، اظهار داشتند: يك بيان اين است كه قرآن در شرايط كنوني چيست و يك بيان اين است كه وظيفه ما چيست؟ ما از آن جهت كه مسلمانيم اوّلين فرمايش را از وجود مبارك رسول گرامي و اهل بيت(ع) داريم آنها به ما فرمودند كه «طلب العلم فريضةٌ» اين «تاء» تأنيث نيست «طلب العلم فريضةٌ» اين قدر واجب است كه با «تاء» مبالغه فرمود. آن ديني كه گفت «طلب العلم فريضة» گفته چه علمي بخوانيد . مرحوم كليني هم از وجود مبارك پيغمبر(ص) نقل كردند هم از وجود امام صادق(ع) فرمود اين علمي كه ما گفتيم «انما العلم ثلاثة آية محكمة فريضة عادلة سنّة قائمة» اما ما گفتيم آيه محكمه فقه و اصول, فريضه عادله فقه و اصول, سنت قائمه هم فقه و اصول, حوزه‌ها به اين صورت در آمد.
معظم‌له بر لزوم فراگيري صحيح علوم قرآن تأكيد داشته و بيان كردند: علوم حوزوی اگر به قرآن مرتبط نباشد، مشکلی را حل نمی کند، اين مثل كسي است كه مرتب انواع و اقسام شمشيرسازي را بلد است، اما جهاد نمی کند! اصول, فن است علم نيست؛ منطق, فن است علم نيست؛ شما با منطق چه مشكلي مي‌خواهيد حل كنيد؟ منطق يك شمشير است، اصول اين است كه اگر خواستي استنباط كني اين طور استنباط بكن, اگر خواستي از قرآ‌ن استفاده كنيم راهش اين است. اين دوازده رشته ادبي همه گفتند اگر خواستي حرف بزني مواظب زبانت باش، چطور حرف بزن, ما هم مي‌گوييم اگر خواستي حرف بزني آن را مرفوع بخوان آن را منصوب بخوان, اين شمشير درست كردن است، اين عالم پروري نيست.
حضرت آيت الله العظمي جوادي آملي در ادامه سخنانشان به تبيين مفهوم «علم لدنّي» پرداخته و بيان داشتند: ما خيال مي‌كنيم قرآن مثل باران نازل شده و همين‌جاست «عربيّ مبين» اما فرمود من قرآن را نيانداختم، من آويختم؛ اينكه مي‌گويند علم لدنّي, علم لدنّي كه فقه و اصول نيست علمي كه از لَدُن استاد باشد مي‌شود علم لدنّي، همين فقه و اصول را, همين كلام و حكمت را, همين علوم را كه در بين بشر هست اگر از نزد الله كسي ياد بگيرد مي‌شود علم لدنّي، اگر از كتاب و كتيبه ياد بگيرد مي‌شود همين علوم حوزوي.
ایشان ادامه دادند: خداوند خطاب به وجود مبارك پيغمبر(ص) فرمود: ﴿إِنَّهُ في‏ أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكيمٌ﴾ تو از اين بالا ياد گرفتي، لذا هم مرحوم كليني ياد كرد هم ديگران كه وجود مبارك پيغمبر(ص) در تمام مدّت عمر با هيچ كسي به اندازه كُنه عقل خودش حرف نزد، البته اهل بيت مستثنا هستند. ما ابزار فهممان ادبيات عرب است ما كه از «عليّ حكيم» خبر نداريم. كسي اگر حبل را بگيرد نمي‌افتد، ما خيال مي‌كنيم اينكه گفتند قرآن حبل متين است مثل يك طناب افتاده است، طناب افتاده که مشكل خودش را هم نمی تواند حل کند!
ايشان در فراز ديگري از سخنان خود ابراز داشتند: بيان نوراني حضرت امير اين است كه علماي ربّاني باشيد. خدا وقتي اسم علما را مي‌برد با ملائكه ذكر مي‌كند ﴿شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ﴾ حضرت فرمود وقتي اهل دنيا را اسم مي‌برد, مي‌فرمايد: ﴿كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ﴾ قدري براي شما و قدري براي انعامتان, آنجا كه حرف از علماست حرف ملائكه است, آنجا كه حرف شكم است حرف از چهارپايان است، حيف است كه ما با ملائكه نباشيم چرا ﴿كُلُوا وَ ارْعَوْا أَنْعامَكُمْ﴾ دامنگير ما بشود چرا ﴿شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلاَّ هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ﴾ شامل حال ما نشود؟ قرآن اينها را مي‌پروراند اگر اين فضا، فضاي قرآني بود ديگر آدم به فكر جاي ديگر نمي‌افتد.
یادآور می شود نشست علمی« مرجعیت قرآن در علوم اسلامی» روز چهارشنبه مورخ 15 دیماه 1395 در محل بنیاد بین المللی علوم وحیانی اسراء برگزار شد.
 بایگانی اخبار

اخبار مرکز
مقالات و كتابهاي قرآني
نشست ها و همايش ها
مراكز و شخصيت ها
پايگا ه ها و وبلاگها
بين الملل