بررسی حوزه معنایی نام‌های گناه در ترجمه‌های فارسی است.
در این مقاله نویسنده کوشیده است معنا شناختی هر کدام از نام‌های گناه در قرآن ـ ذنب، اثم، خطیئه، جناح و حَرَج ـ را بررسی نماید و در ادامه با استفاده از ترجمه‌های تفسیر طبری، روض الجنان و روح الجنان، تفسیر فارسی مواهب علیّه و منهج الصادقین به ترتیب تقدم زمانی به تطبیق برابرهای نام‌های گناه مذکور در ترجمه‌های فارسی بپردازد. وی بر این اساس تلاش نموده ابتدا انتخاب و رویه مترجم را مشخص نماید، سپس در صورت بازگشت مترجم از مراعات یکدستی و رویه ترجمه موارد آن را تحلیل و ارزیابی کند و در کنار ترجمه بخش تفسیری را نیز تحلیل و از تحلیل‌های ارائه شده تصویر روشنی از شیوة عملی مترجمان به دست آورد.